Projede engellilere göre düzenlenen 25 konuttaki fiziksel mekan tasarımları engellilerin kendi yaşamlarında bağımsızlaşmalarını sağlarken toplumun diğer kesimleri ile  daha eşit koşullarda yaşamalarına olanak tanımaktadır.
 

Türkiye engelliler için erişim olanaklarının sınırlı olduğu bir ülkedir; diğer bir deyişle engellilik fizyolojik ve zihinsel olmanın yanı sıra mekânsal görüngüleri ve boyutları olan bir erişim yoksunluğudur. Erişim yoksunluğu, aynı zamanda psikolojik ve duyusal yoksunluk olarak yalnızca fiziksel erişim değil, haklara ve hizmetlere erişim anlamında da yoksunluğa tekabül eder. Bu nedenle Türkiye gibi ülkelerde TTR yaklaşımının hedeflediği “toplum içinde rehabilitasyon” sorunun çözümünde önemli bir adım anlamına gelecektir.

Projeden Kimler Yararlanacak:
Proje için, engellilik türleri, cinsiyet ve yaş grupları çeşitliliğini gözeten bir dağılım yapılmıştır. UYD üç yıl boyunca Düzce'de 700'ün üzerinde engelliye ulaşmış, kayıtlarını tutup yönlendirmelerde bulunmuştur. Bu model projede yalnızca 25 konut olması nedeniyle, seçim kriterleri sosyal anlamda bütünleşmeye istekli bir grubu oluşturacak şekilde belirlenmiştir. Projeden yararlanacak tarafların kendi konutlarının yapımında aktif katkı sunması esas alınmıştır.
 

Türkiye’de engellilerin gereksinim duydukları çevrenin oluşturulması anlamında yeni bir sosyal model olarak işleyecek yeni, bütünleşik bir topluluk oluşturma fikri stratejik bir seçimdir. Kurulacak bu topluluk birey olarak yaşayacak engellilerin yanı sıra engelli üyeleri olan aileleri de içerecektir. Konut birimleri ile kamusal mekânlar ya da ortak alanlar bütünüyle erişilebilir olmalıdır. Bu bütünleşik topluluk toplumsal ve ekonomik olarak kendine yeterli olmalıdır; birbirlerini ve topluluklarını destekleyen bu topluluğun üyeleri arasında en yüksek düzeyde etkileşim gereklidir. Böylece konut projesi içinde, ortak toplumsal işlevleri uygulanabilir kılacak ve kendine yeterli bir topluluğu teşvik edecek ortak mekânlar kadar gelir getirici projeler de oluşturulmalıdır.

 25 konut ile ortak kullanım alanlarını (sosyal merkez, rehabilitasyon merkezi, spor alanları, kafeterya vs.) kapsayacak projenin yalnızca mimari bir teknik proje olarak algılanması kendine yeterlilik ve toplumsal tutum değişikliği konusunda başarısızlık anlamına gelecektir. Projenin Türkiye için bir pilot proje ve yeni bir model oluşturabilmesi için tüm ilgili tarafların TTR yaklaşımı çerçevesinde daha geniş bir yaklaşımı benimsemesi gereklidir; modelin engellilerin gereksinim duydukları erişilebilir yaşam çevresi oluşturma konusunda örnek olması gerekmektedir. Bu yeni yaklaşım yalnızca konut projesinin fiziksel gereklerini yerine getirmeyecek, ama aynı zamanda engellilere yönelik toplumsal tutum değişikliğine katkıda bulunacak yaratıcı toplumsal değerlerin oluşturulmasını da gerektirir. Bu yaklaşım engelli insanları engelli olmayanlarla eşit haklara ve eşit sorumluluklara sahip yurttaşlar olarak ele alan yaklaşımdır.

Özel ve Yarı-özel Alanlar

Topluluğun kurulması ve varlığı engelli insanlar ve aileleri için yaşamsal önemdedir. Topluluk, sakinlerinin haklarını koruyup savunusunu yapacağı gibi engellilerin günlük gereksinimlerini de karşılayacaktır. Bu tür bir topluluğun oluşturulması, yeni yaşam alanının sakinleri arasında yüksek düzeyde bir etkileşim gerektirir.

Bireysel mekânların yaratılmasını ve ortak mekânlarla etkileşimini hangi düzeyde teşvik etmeliyiz? Her bir konut birimi tüm işlevleri içeren komple bir birim mi olmalı, yoksa yatak odası ve banyo – tuvalet gibi temel işlevleri barındıran ve oturma odası gibi diğer işlevlerin ortak mekânların parçası olduğu bir yapı mı tasarlamalıyız? Ortak mekânlarla bireysel alanlar arasındaki kırmızı çizgi nerededir?

Ön çalışmaların sonucuna göre, engelliler engellilikleri nedeniyle kamusal mekânlara şiddetle ihtiyaç duymaktalar, ancak aynı zamanda ihtiyaç duydukları anda erişebilecekleri özel alanlarının olması gerekir. Sonuç olarak, bireysel kullanıcılar ya da aileler için olsun tüm konutlar gerekli tüm işlevlerle (uyuma, banyo, yemek, oturma gibi; mutfak ve oturma işlevlerinin birleştirilmesi not edilmelidir) donatılmalıdır. Sonra ortak sosyal mekânların oluşturulması eklenmelidir. Her bir birimin tüm komplekse hizmet verecek ortak açık yeşil alanın yanı sıra küçük bir bahçeye erişimi olmalıdır.